دیروز امروز فردا

چون روز رستاخيز رسد،در پل صراط و ترازوگاه،نامه اي از سوي حق رسد كه اي بنده من تو را رايگان بيافريدم، صورت زيبا بنگاشتم، قدو بالات بر كشيدم، كودك بودي و منت راه نمودم از ميان خون شير بهر تو بيرون آوردم،پدر و مادر بهر تو مهربان كردم،ايشان را به پرورش تو وا داشتم،و از باد وآب و آتش نگاه داشتم، از كودكي به جواني و از جواني به پيري رسانيدم، تو را به فهم و فرهنگ بياراستم و به دانش و هنر بپيراستم، اي بنده من ، من كه با تو اين همه نيكوييها كردم ،تو براي ما چه كردي ؟
چه گناه ها كه نكردي ؟چه نيكيها كه به جاي نياوردي؟؟آيا هرگز در راه ما پولي به نيازمندي دادي؟ سگي تشنه از بهر ما آب دادي؟
بنده من كردي آنچه نبايد مي كردي، و مرا شرم آيد كه با تو آن كنم كه سزاي آني من با تو آن كنم كه خود شايسته آنم ، رو كه تو را آمرزيدم تا بداني كه من منم و تو تويي.
اي عبد بدان كه گدايي كه نزد پادشاهي رود به او نگويند چه آوردي؟به او گويند چه خواهي؟
خدا چگونه ننوازد كه اكرم اكرمين است و چگونه نيامرزد كه ارحم الراحمين است؟

                                                       از : مناجات نامه خواجه عبد ا... انصاری                          
 

خدایا! مرا تطهیر کن. خدایا! باز سقوط کرده ام. نور تو را پنهان کرده ام. اما نام تو دستگیر از پا افتادگان است. سوی تو می آیم تا سینه آلوده ام را تطهیر کنی. مرا بشویی. پاک سازی. چنان مطهر که دوباره سقوط نکنم.

                                                                                                 آمین

خدایم! به تو عشق می ورزم. بیشتر و بیشتر به تو عشق می ورزم. تو را بیش از هر چیز دیگری در این دنیا دوست می دارم. چنان به تو عشق می ورزم که سرمست و بیخود میشوم.

خدایم! مرا عشق پاک و خلوص و عبودیت عطا کن. متبرکم کن تا دنیا با تمامی غم ها و خوشی هایش. زشتی ها و زیبایی هایش مرا نفریبد. خدایم! مرا ابزار یاری و شفایت در این دنیای پر رنج و درد قرار بده!

                                                                                                  آمین

خدایا! مرا متبرک گردان تا در دنیایی که همه به دنبال لذت و تملک و قدرتند دیدگانم بر تو دوخته باشد. مگذار از پی چیزهایی روم که مرگ آنها را می رباید. بلکه به جستجوی چیزهایی برآیم که زندگی را در بر دارند. من با گوهرهای زمین با زر و سیم با دارایی و ملک چه کنم؟ ثروت عشق تو را می خواهم!

                                                                                          آمین

خدایا! معبودم! تو به همه چیز آگاهی. پس بادا که خواست تو پیوسته تحقق پذیرد. در اندوه و شادی. معبودم! بادا که خواست تو تحقق پذیرد.

                                                                                         آمین

خدایا! ذهن من چون قایقی توفان زده در تلاطم است.آیا این قایق را آرامش می بخشی تا من خواست تو را دریابم؟  خدایا! آیا توان انجام خواست خود را به من می بخشی؟ توان انجام خواست تو با عشق.ملایمت.ایمان و پاکی و شرافت.بدون تعلل و بدون توجه به سخنان دیگران! با انجام خواست توست که آدمی به آرامش و بالاترین نیکی ها دست میابد.

                                                                                          آمین

خدایا! هر روز که راه ستایش تو را می پیمایم با دیدگانی شگفت زده زیبایی را می جویم که ذات توست. و هر روز وظایفم را با فروتنی به انجام می رسانم. به برادران و خواهرانم یاری می رسانم تا باری گران را در جاده پر پیچ و خم زندگی بر دوش کشند. و هر روز در دل نجوا می کنم:((در خوشی و غم در شکست و موفقیت در آفتاب و باران خدایا فقط خواست تو انجام پذیرد))

                                                                                       آمین

از خدا خواستم تا دردهایم را از من بگیرد،
خدا گفت: نه!
رها کردن کار توست. تو باید از آنها دست بکشی.
از خدا خواستم تا کودک معلولم را درمان کند،
خدا گفت: نه!
روح او بی نقص است و تن او موقت و فناپذیر.
از خدا خواستم تا شکیبایی ام بخشد،
خدا گفت: نه!
شکیبایی زاده رنج و سختی است.
شکیبایی بخشیدنی نیست، به دست آوردنی است.
از خدا خواستم تا خوشی و سعادتم بخشد،
خدا گفت: نه!
من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوری.
از خدا خواستم تا از رنج هایم بکاهد،
خدا گفت: نه!
رنج و سختی ، تو را از دنیا دورتر و دورتر، و به من نزدیکتر و نزدیکتر می کند.
از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد،
خدا گفت: نه!
بایسته آن است که تو خود سر برآوری و ببالی اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوی.
من هر چیزی را که به گمانم در زندگی لذت می آفریند از خدا خواستم و باز گفت: نه.
من به تو زندگی خواهم داد، تا تو خود از هر چیزی لذتی به کف آری.
از خدا خواستم یاری ام دهد تا دیگران را دوست بدارم، همانگونه که او مرا دوست دارد.
و خدا گفت: آه، سرانجام چیزی خواستی تا من اجابت کنم!